Nieuws - Algemeen
vrijdag 07 april 2017 20:51
PDF

"Ik kan zelf al een hoop en samen met UWV en Gresbo kan ik nog veel meer!"

We spreken Derkco Jacobsen, sinds 1,5 jaar postmedewerker bij Gresbo. Bovenstaande uitspraak is van hem en hij spreekt hem uit met overtuiging. Derkco heeft veel te danken aan UWV en Gresbo en is van mening dat hij door hulp van deze partijen een leuke baan heeft. Omdat hij lichamelijke beperkingen heeft, kreeg Derkco op 18-jarige leeftijd een Wajong uitkering. Dit heeft hem er niet van weerhouden om te gaan solliciteren. Na enkele omzwervingen, werkt hij nu naar volle tevredenheid bij Gresbo Post. Wat begon als een vakantiebaantje, is nu een volledige baan van 36 uur geworden.

Meer op onze website..

Derkco bezorgde met de auto post in de omgeving van Elspeet, Vierhouten en Hierden. Zijn leidinggevende Jocelyne Koenders vertelt: “Derkco kreeg een auto toegewezen, maar door zijn beperking, kostte het hem heel veel moeite om de auto in en uit te komen. Derkco had heel veel pijn en gaf op een dag aan dat het niet meer ging en we echt moesten zoeken naar een oplossing.” Derkco vult aan: “Ik opperde toen gekscherend het idee van een driewiel scooter en daar is mijn interne jobcoach Anneke Sportel mee aan de slag gegaan.”

Anneke nam contact op met Annemie Gosen van UWV en zij dook in het dossier om een aantal dingen op een rijtje te zetten. Annemie: “Wij verzorgen niet zomaar voorzieningen, dus we kijken altijd eerst waar de verantwoordelijkheid ligt. Bij ons of bij de werkgever. Omdat Derkco nog deels een Wajong uitkering heeft, hebben wij van UWV dit opgepakt. Vervolgens kijken we naar de medische noodzaak en wordt er door een verzekeringsarts gekeken naar de beperkingen en de functie die iemand moet uitoefenen. Als een voorziening echt de enige oplossing is, gaan we op zoek naar een adequate manier om dit in te vullen.”

In het geval van Derkco was dat een driewiel scooter. Derkco legt uit: “Met deze scooter kan ik vaak tot aan de brievenbus komen en als ik wel moet afstappen, hoef ik niet zo’n grote stap te maken naar de grond. Ik kan er ook mee achteruit rijden dus hoef daar ook niet voor af te stappen.” Anneke Sportel vult aan: “De organisatie die de scooter heeft verzorgd, heeft hier veel aandacht aan geschonken. Hij werd omgebouwd zodat er fietstassen op konden en ze zijn nog een dag in Nunspeet geweest zodat Derkco kon uitproberen.” Toen de scooter eindelijk klaar was, was Jocelyne getuige van zijn eerste meters: ”Derkco stapte op en hij keek als een kind in de speeltuin. Hij heeft de hele week met een enorme grijns op zijn gezicht rondgereden en dat was geweldig om te zien. Het is een stoere scooter geworden met een stoer uiterlijk.”

Derkco is ontzettend blij met deze aanpassing en is hierdoor in staat om zijn baan te behouden. Hij is goed te spreken over de inzet van alle partijen. Derkco: “Mensen zitten vaak de mopperen op UWV, maar ze hebben geen idee wat er allemaal mogelijk is. Annemie vult aan: “Uiteraard is motivatie heel erg belangrijk en daarna kijken we naar de noodzaak. Derkco is door UWV al met meer zaken geholpen. Zo heeft hij via ons bijvoorbeeld zijn rijlessen gekregen. Dat hebben we bewust gedaan omdat het voor Derkco niet mogelijk is om met de fiets of het OV te reizen. Een taxi naar zijn werk kost weer teveel geld, dus dan zijn rijlessen een goede investering.” Ze vervolgt: “Wij vinden dat mensen met een beperking mee moeten kunnen doen op de arbeidsmarkt en wij kunnen dat mogelijk maken.”

Derkco is daar het levende bewijs van en laat na het gesprek trots zijn scooter zien. Daarna rijdt hij weg om in zijn wijk de post te gaan bezorgen.


Laat anderen ook weten van deze pagina
 

Reageer op dit artikel...


Beveiligingscode
Vernieuwen